Ek het nounet terug gekom van die Nkhoma berg af. Dit was baie warm daarbo. Ek het gedink ek sou meer daaroor kon sê, maar dis ‘n berg. Plain and simple. Iets waaroor ek wel ‘n woord of twee kan tik is die phenomeen wat deur die gastehuise van Nkhoma hardloop:
Cake party.
Elke dag is koek-dag hier in die land van min skoon water. Wat basies gebeur het is dat almal stelselmatig baie verveeld geraak het. Die volgende logiese stap was om iets te eet. Almal hou van koek, almal het baie tyd en ons het klaar die meel, so die gastehuis-gebakte koek rewolusie het begin. Nog iets wat natuurlik kom as jy verveeld raak is om ander mense te soek om saam mee verveeld te wees.
“What on earth will we do with all this cake?”
Cake party.
Vandag was my beurt om die koek te bak. Dit was ‘n koffie koek, of eerder ‘n koffie tert, aangesien ek nie die beste bakker ter wêreld is nie en ek nie regtig ‘n resep gehad het om vanaf te werk nie. Dit was baie lekker, though. Ek wonder of daar nog oor is..?
As ek oor 20 dae terugkom in Paarl Rock City gaan daar iets magies en wonderbaarlik op die wind na agterplase reg oor die land sweef.
Cake party.
In ander nuus is daar sprake van ‘n koekie-aand in die sprawling metropolis of Nkhoma Synode gastehuise. Ek weet nie of dit gaan vat nie. Wie hou koekie aande? Dis vir sissies.
Ek moet gaan, ek het ‘n koek in die oond.
Dis vir ‘n Cake Party.
No comments:
Post a Comment