Nuwe Weivelde

Okay, so jy weet dat hierdie blog eintlik net vir my Afrika trips bedoel is, nè?

As jy my nuwe, algemene blog wil lees, gaan check Die Weerlig uit.

http://dieweerlig.blogspot.com/

Schweet.

The Seaside

Ek't lus om seetoe te gaan op 'n Wintersmiddag.
Hoekom sal enigeiemand dit NIE wil doen nie? Dis 'n fantastiese gesig, die branders, seevoëls en koue seelug saam. Nog beter as jy The Drums se "Let's Go Surfing" oor 'n goedkoop karradio in die agtergrond hoor speel. Ongelukkig kry ek nie meer baie die kans om sommer net strand se kant toe te ry nie. Alles moet beplan word en vooruit uitgewerk word, wat die hele punt daarvan teenstry.

Jy weet wat ek bedoel. Dis nie meer 'n spontane uitbarsting van cool nie. Dis nou 'n maatskappy-spanbou-piekniek. Sies. Om elke dag so in 'n reghoek te moet beweeg is nie die heel beste ding wat jy met jou tyd kan doen nie. Miskien is hierdie nou my terugbetaling vir die dinge wat ek in Malawi geskryf het. Oor ander mense se vergaderings en filosofie-opstelle.

So is dit nou maar.Ek sien hoe ander mense ook daardeur afgetrek word. Kan jy onthou wanneer jy laas iets nuuts op Spoegwolf gelees het? Ek ook nie.

Hier in Kaapdorp is alles darem nie sleg nie: redelik naby aan my gebou is daar 'n plate-winkel en Fiction. Plus ek kan in die oggend in die Kompanjie's Tuine (?) rondloop. Die woord 'rondloop' kan ook gelees word as 'rondsit' of iets in daardie lyn.

More of so gaan ek vir my "Shot Of Love" op vinyl gan koop.

Ek wen.

Blou Woensdag

Soos jy seker weet, is dit koud. Ek kan eintlik daar stop, omdat daar nie veel anders is om te sê nie. Halfpad met die week, maar die moelikste deel lê nog voor. Ewe skielik wens ek om terug te wees in die land waar die mense nie weet hulle is ‘n uur voor nie en waar ek elke dag moet check vir muskietbyte.

Maar ook nie regtig nie.

Vandag sit ek lekker in ‘n koue garage/ontpanningsarea en bibber. Die agtergrondmusiek is hier darem beter as in Nkhoma. Ook maar net-net.Ten minste hoef ek nie weer vandag ‘n kattekoor weergawe van Bon Jovi se “You Give Love A Bad Name” te hoor nie. Nou is dit iets anders.

My trein ervaring is egter beter. Daar is nou mense om mee te praat en nie net die “Net nog ‘n hoërskool” cliques nie. Dit het al so erg begin raak dat ek presies weet wie vir wie kwaad is, wie nooit regtig lief was vir wie nie ens. Die trein is ‘n snaakse plek as jy die lig dit reg vang.

Jy sal agterkom dat my inskrywings korter is en minder een-lyn stellings bevat. Ek weet ook nie regtig hoekom nie, maar ek bevraagteken dit nie. Partykeer is dit nie die moeite werd nie. As jy “Friday Is Braai Day” gelees het, sal jy verstaan wat ek bedoel as ek sê dat ek nogsteeds daardie kaggelvuur-mis in my kop het. Eintlik het ek dit nou in my hele lyf. Dis wat dit is.

Kyk my in die oë en vertel my dat ek nie gelukkig is nie, dan kyk ek jou in die oë en vertel jou dat jy ‘n poephol is. Ek sukkel net ‘n bietjie om te glo wat om my aangaan.

Twyfel is soos duwweltjies

Wat vegkruip in die groen gras.

Is wat ek sien for real

Of gaan die reënwater dit wegwas?

Cool.

TV Land

Dit is 'n koue oggend op die trein Kaapstad toe.
Waar ek gewoontlik met duisende onidentifiseerbare gedagtegange sonder skakels sou gesit het, is daar nou net twee groot, onmiskenbare Gedagtes (met 'n hoofletter) wat my liggaam sukkel om te ondersteun.

Dis hoe koud dit is.

Vandag is dit al Dag 10 vir my. Ek ry elke oggend met die trein in om hier verder te kom koud kry. Sewe-uur opstaan het al lankal vir my laatslaap geword.

Maar dis die moeite werd. Kaapstad vroeg op 'n Wintersoggend is een van die mooiste dinge in die wêreld. So mooi dat ek gister 'n trein terug Paarltoe moes vat omdat ek in 'n boom vasgeloop en my tand gebreek het. Soos ek met 'n mond vol splinters aanstap vergelyk ek my stad met die ander hawe-stede in my geheue. Ons wen. Dis al wat ek vandag daaroor gaan sê.

Tussen meisies, musiek, metacomedy en moerse boomtakke deur stap ek 'n lang pad met gevriesde voete. Ten minste kan ek slaap op die trein.

Hou die blink kant bo.

Johnny, Speel Vir Ons Tunes

Musiek is mooi.

Musiek maak my gelukkig. Musiek maak jou gelukkig. Musiek maak ons gelukkig.

Ek sit nou en laai ‘n redelik groot aantal albums op my iTunes. Onder meer AfroCubism, Eels, Faithless en Arcade Fire. Dit maak my baie gelukkig. Toe ek hierdie inskrywing begin het, het ek gedink dit gaan ‘n bietjie soos ‘n MK advertensie klink. Daai ads waar Fritz Bucker of Inge Beckman of iemand ‘n voice-over doen met sinsnedes soos “Musiek is ‘n chroniese verslawing...” en so aan. As ek nou my paragraaf lees is ek bly om te sê dat dit amper glad nie so klink nie.

Nie dat ek ‘n probleem het met die Ef-El sanger se voice-over nie. Of met MK se advertensies nie.

So van bands en televisie gepraat; vroër vandag het ek twee hoë kwaliteit videos van Ysterkoei se opvoering in Pretoria (12 Feb) op die Facebook-blad gelaai. Dit maak my nog méér gelukkig, omdat dit die einde van die begin van die band merk. Ons het nou genoeg geleer om ons boot uit die hawe uit te vat en die oop waters van die musiekwêreld aan te durf.

Of so iets.

Nog ‘n paar van die dinge wat my gelukkig maak is viskoekies, knoffel op pizza en chocolate chip youghurt. Maar dis vir ‘n ander dag se inskrywing.

Dit is lekker om terug te wees en dit sal seker nog vir lank lekker bly. Nou moet ek net ‘n bietjie harder werk om inhoud vir my inskrywings te kry. Soos wat jy seker al agter gekom het.

My kies staan soos ‘n sokkerbal en ek drink pynpille by die vuisvol. Ek het ‘n paar dae gelede my een verstand tand laat uithaal, oftewel uitkap met ‘n hamer en beitel. Hoekom, dink jy, word dit ‘n ‘verstand tand’ genoem? Dit is iets wat ek nie verstaan nie.

Dit maak my ongelukkig.

Friday Is Braai Day

‘n Doodgewone aand.

Ek sit nou op die geel blomme-bank, ses minute oor twaalf, met Kwêla aan in die agtergrond en ‘n kaggelvuur-mis in my kop. Die meisie op die TV se naam is ‘Kika’.

No jokes.

Ek sukkel so ‘n klein bietjie om te konsentreer. Miskien is dit te doen met die hele “Reverse Culture Shock” ding waaroor daai Scotse bra aangegaan het. Miskien is dit omdat Moskou my vanoggend dou voor dag wakkergebel en toe wakker ge-koffie drink het. Die sekondêre aanbieder is heeltemal te entoesiasties. Op Kwêla, nou.

‘n Mens kan ook nêrens heen gaan sonder dat alles uitmekaar uit begin val nie.

Hier is ‘n prettige feit wat jy dalk nie geweet het nie: Coenie de Villies luister Rammstein in sy kar. Hy het dit self vir my gesê die aand voordat ek landuit is. Sit ‘n Rammstein CD aan en kyk Kwêla sonder klank. Dis intense.

My vorige een-lyn stelling geld ook vir die wêreld. Kyk net wat het met Japan gebeur.

Vandat ek terug is beweeg tyd skielik baie vinniger. En ek kyk baie Top Gear. Die Winter is mos maar daai tyd van die jaar. Ek dink ek gaan nou iets beters metmy tyd gaan doen.

Bly lewendig. It’s a jungle in here.

Twee Weke Oor

Hier staan ons nou op die drumpel van my laaste fortnight in Malawi. This calls for something or other, I’m sure. Miskien kan ek ‘n braai hou of iets in daardie lyn...

Dis n’Maandag oggend met daai Sondagmiddag-gevoel, ek sit in die son met ‘n koekie en ‘n sak peanuts en die lewe is lekker. Wat doen jy vandag, hmm? Het jy ‘n vergadering? Miskien het jy ‘n opstel om te skryf vir jou filosofie klas oor of ‘n stoel werklik ‘n stoel is as niemand dit in die woud hoor val het nie en hoe dit terugkom na geloof toe. Ek sit lekker en skryf allerande bullshit in my hoekie met ‘n baie slegte reggae band wat oefen om die draai.

Jy moet betaal om crappy bands te sien en ek kry ‘n free buitelig jam heeldaglank waarvoor ek nie eens hoef op te staan nie. Behalwe vir al hierdie wonderlike dinge moet ek bieg, ek wil huistoe kom. Almal dink hulle is dominees hier (die sanger het nou net begin preek [“Halleluja? Ahp Ahp Jeesas! Dawoen dawoen Sahtahni! Halleluja?”] en dis regtig iets wat jy elke dag sien.) Ek mis die goeie ou one hour specials.

Ek wens ek het meer gehad om te sê, maar hier gebeur nie regtig veel nie. Dis paasfees, so die hele plek is dood. Ek voel asof ek tyd gestop het, behalwe vir die sub-par reggae. Drie maande van solid Sondae.

Wow, hierdie ouens ken net drie akkoorde. G D C al die pad, lyk dit my. Steeds is dit beter as niks. Hierdie Maandag is eerder golden-brown as wat dit blou is.

Ek wou eintlik maar net inloer om ‘hallo’ te sê, so ek gorrel nou so ‘n bietjie. Kyk mense nog Prison Break of Gray’s Anatomy? Ek is bietjie agter, so my smalltalk ly. Dit wil blyk dat hier ‘n volledge fees aan die gang is met die musiek goed. Miskien is dit ‘n spesiale paasfees diens. Klink vir my reg.

Die kragonderbrekings gaan voort en ek dink ek is besig om night vision te ontwikkel. Plus, iemand het my groot sak meel gesteel.

Ek dink ek moet nou iets anders kry om te doen, want dit voel of ek hardop met myself praat. Geniet jou paasfees en alles. Safe home.