Tussen al die visvingers en Oreo’s deur is hier ‘n belangrikke les om te leer. Jy moet altyd jou pad uit ken en op enige oomblik daardie pad kan
Hier in tropiese Afrika is die mense altyd vriendelik. Partykeer te vriendelik.
As ek in die oggend my kasdeuroopmaak dan slaan dit my: hierdie is nie my kas nie. Hierdie is nie my kamer nie. Daardie is nie my muskietnet nie. My eerste maand is amper verby en ek voel nog nie tuis nie. Nou hoor ek nog dat ek uitmis op ‘n show saam met een van my gunsteling bands.
Ek het ‘n paar dae gelede roomys gekoop wat na petrol gesmaak het. Turns out dat daar ‘n bietjie petrol in was. Bly weg van Salima Ice Cream Den af as jy ooit in Malawi is.
My drome is nou volledige Horror-flieks oor my kamer se duister geskiedenis. Gisteraand was dit ‘n lang een waar die verf van die mure begin afdrip het.
Petrol is nie ‘n goeie trip nie.
Hierdie blog het die vorm van ‘n nie-chronologiese dagboek begin neem, maar dit pla my nie regtig nie en wie is jy om te kla?
Op ‘n hoë noot, daar is ander dinge aan’t gebeur wat ‘n smile op my gesig sit, al is ek honderde kilometers weg. En vanaand is Foreign Film aand in die huis, so ek bly vir eers nog okay.
Sien julle weer na ag weke. Lees maar verder tot dan.
No comments:
Post a Comment